Down Sendromu, kalıtsal kökenli kromozomal bir bozukluktur.1866 yılında bir İngiliz doktor olan

John Langdon Down tarafından tanımlanmıştır. Normal insanlarda bulunan 46 (23 çift) kromozomun

47 olması halinde veya 46 kromozomdan birinin deformasyona uğraması durumunda ortaya

çıkmaktadır. Down Sendromlu çocukların zekâları çok ağır zekâ engelinden çok hafif zekâ engeline

kadar değişebilmektedir. Bu çocuklar çekik göz, kalın dudak, büyük dil, kısa parmaklar, kısa ve kalın

boyun gibi bazı fiziksel özelliklere sahiptir. Genelde biraz kilolu olan bu çocukların, sosyal uyumları

oldukça iyi olup taklit becerileri gelişmiştir.

Down Sendromlu bir çocuğa sahip olmada annenin yaşı çok önemli rol oynamaktadır. Genelde

ortalama 600 doğumda bir Down Sendromlu çocuk dünyaya gelmekte, 25 yaşlarında anne olan

kadınlarda bu oran 2000 doğumda bire,35-40 yaşın üzerinde anne olanlarda ise 50 doğumda bire

kadar düşmektedir. Down Sendromunun tüm çeşitleri kalıtsaldır.

Down Sendromlularda, dil gelişimi yürümenin başladığı yıldan bir-iki yıl sonra gerçekleşmekte ve

engelin derecesine göre hız kazanmaktadır. Bu çocuklar dil kaslarının zayıflığının nedeniyle sözcükleri

ifade etmekte zorlanmakta, Down Sendromlu Çocukların birçoğu imkân verildiğinde çalışabilecek, alış

veriş yapabilecek, basit cümleleri okuyabilecek derecede okuma yazma öğrenebilmektedir.

downsendromu